|
|
|
Inderdaad. Ieder kind heeft recht op een knuffel. Op een pakkerd of een zoen. Maar zeker ook op een fluffy-zachte teddybeer, een Disney-figuur, of een handgemaakte, stoffen pop.
Waarom zouden kinderen die onder een minder gunstig gesternte geboren zijn, een dergelijke knuffel niet verdienen? Wellicht hebben zij er nog wel het meest nood aan. Een vriendje om te knuffelen geeft kinderen met een traumatische achtergrond een gevoel van veiligheid. Aan knuffels kan je ook alles vertellen. En bovenal: Bruintje, Mickey of Katrijn veroordelen niets of niemand.
In tegenstelling tot andere landen worden er hier weinig of geen acties opgezet om ongebruikte knuffels een tweede leven te geven. Daarbij is de vrees voor luizen of ziektes vaak het argument om een dergelijke actie maar niet te organiseren.
Nochtans zitten er overal in het land specialisten die de gebruikte knuffels weer perfect, hygiënisch proper kunnen krijgen. Makkelijk is dat trouwens niet, want een naad die los komt, kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat de ‘vulling’ zich over heel de wasmachine, in alle gaatjes verspreidt. Met flink wat opruimwerk als gevolg. Desondanks zetten meer dan 60 textielverzorgers hun schouders onder een grote inzamelactie van gebruikte knuffels .
|
|
|